پرسش‌های والدین

وقتی نگرانی‌ها یا تغییرات بیش از چند هفته ادامه پیدا می‌کنند و زندگی روزمره را به‌طور محسوسی سخت می‌کنند: در خانواده، در مدرسه یا در رابطه با دوستان. مثلاً وقتی فرزندتان خیلی گوشه‌گیر شده، اضطراب زیادی دارد، دیگر نمی‌خواهد به مدرسه برود، بد می‌خوابد یا بد غذا می‌خورد، یا وقتی شما به‌عنوان والدین دیگر نمی‌دانید چه کنید.

لازم نیست مطمئن باشید که درمان ضروری است. دقیقاً همین را در جلسه‌ی مشاوره‌ی اولیه روشن می‌کنیم.

اگر فرزندتان از آسیب زدن به خود حرف می‌زند، صبر نکنید: شماره‌های کمک فوری را پایین همین صفحه پیدا می‌کنید.

بهتر است در لحظه‌ای آرام و بدون عجله. آنچه را می‌بینید بدون سرزنش بگویید، مثلاً: «متوجه شده‌ام که این روزها زیاد غمگینی.»

توضیح دهید که کسانی هستند که کارشان کمک به کودکان و نوجوانان در نگرانی‌هایشان است، همان‌طور که پزشک برای دل‌درد کمک می‌کند. رفتن به این جلسات به این معنا نیست که فرزندتان «مشکلی» دارد.

نوجوانان دوست دارند در تصمیم‌ها سهیم باشند. بپرسید چه چیزی برایشان مهم است. صفحه‌ی ویژه‌ی کودکان و نوجوانان را می‌توانید با هم بخوانید.

• کارت بیمه‌ی فرزندتان (یا گواهی جایگزین)
• در صورت وجود: گزارش‌های پزشکان، بیمارستان، مدرسه یا اداره‌ی امور جوانان
• برای مسائل مربوط به مدرسه: آخرین کارنامه‌ها
• فهرست داروهایی که فرزندتان مصرف می‌کند
• پرسش‌های خودتان. بهتر است آن‌ها را از قبل یادداشت کنید.

به معرفی‌نامه (Überweisung) نیازی ندارید.

به آلمانی یا فارسی، یا ترکیبی از هر دو، هر طور که برای خانواده‌ی شما مناسب‌تر است.

تشخیص‌ها با کد ICD ثبت می‌شوند، مثلاً F93. معنای هر کد را می‌توانید اینجا در gesund.bund.de (به زبان آلمانی) جست‌وجو کنید.

پرسش‌ها درباره‌ی تشخیص فرزندتان را با کمال میل حضوری با هم در میان می‌گذاریم.